Het Roemenië-project van Ter Loke 2009 beoogt contact te leggen tussen gezinstehuizen in Roemenië en medewerkers van Ter Loke, samen met hun partners in Vlaanderen.

In Roemenië beperken wij ons tot het district Bihor, mogelijk zoeken we sporadische medewerking vanuit Timish en Cluj.

De doelstelling is uitwisseling van ervaringen en ideeën over de opvoeding van kinderen en jongeren in de bijzondere jeugdzorg. We richten ons meer specifiek naar de mogelijkheid om permanent te kunnen opgroeien in een groep van tien én in familiaal verband. Wij kiezen  voor de woonvorm met een echtpaar en zullen rakelings de vorm pleeggezin en leefgroep in een grotere instelling aanraken. De contacten worden opgebouwd in en vanuit het gezinstehuis in Bratca.

De peiling naar hun problemen zou kunnen leiden naar een verenigen van hen om te komen tot een structuur die oplossingen kan vinden voor de zwaarte van de permanente aanwezigheid in een huis vol probleemjongeren.

We willen aan de universiteit begeleiding en ondersteuning vragen. Samen met jongvolwassenen kan er een project worden uitgewerkt. Wij willen bij hen interesse opwekken en een aanzet geven tot reflectie. In eerste instantie richten wij ons op medewerkers in Vlaanderen, mogelijk in een tweede fase contacteren wij onderwijsinstellingen in Oradea, Cluj-Napoca en Timishoara.

Uiteindelijk willen wij de waarde van het model ‘gezinstehuis’ behouden door mogelijk de valkuilen beter te benoemen, ze onder ogen te zien en alternatieven uit te werken.

Onze ervaring kan helpen. Zij kunnen ons nieuwigheden aanbrengen, hun visie vertellen en de bal terug kaatsen naar België, waar de gezinstehuizen stilaan lijken te verdwijnen in de stilte van het zwijgen.

Projectmedewerkster is Ria Verschueren, voorheen samen met echtgenoot Rik decennialang inwonend echtpaar van gezinstehuis Nummer Negen in Wortel.

In het voorjaar lanceerde cera de projectoproep ‘Een warme thuis voor kwetsbare jongeren’ voor voorzieningen in de Bijzondere Jeugdzorg. Doel is om door duurzame investeringen een warme thuis te creëren en de leefsituatie in de leefgroepen te verbeteren. De Nieuwe Vaart krijgt van cera een financiële ondersteuning van 3000 € voor onderstaande projectaanvraag.

Inrichting van een speel- en ontspanningsruimte voor kinderen en pubers.

Momenteel zijn er aan ons residentieel begeleidingstehuis De Nieuwe Vaart 3 studio’s verbonden voor het begeleiden van minderjarigen naar zelfstandig wonen.  Door een herprofilering van onze afdeling gaat 1 van deze studio’s in 2010 vrijkomen.  Deze kamer willen we dan heel graag inrichten als speel- en ontspanningsruimte.  Door enkele structurele verbouwingen (uitbreken van de huidige studio-infrastructuur, binnenmuur verplaatsen, raam vergroten en verwarmingselementen verplaatsen) kan de ruimte hiervoor heel functioneel gemaakt worden.  Verder willen we ons wat de inrichting betreft ook richten naar alle leeftijdscategorieën.  Zo willen we voor de kleine kinderen een gezellige speel-, knutsel- en poppenhoek inrichten.  Maar ook onze tieners en pubers willen we niet uit het oog verliezen : een degelijke tafelvoetbal plaatsen is een droom die uitkomt voor hen …

De Nieuwe Vaart heeft momenteel geen aparte speel- / ontspanningsruimte voor onze kinderen en pubers.  Zij zijn genoodzaakt om steeds in de woonkamer en/of eetkamer een gezelschapsspel te spelen, te knutselen, met de poppen te spelen, te puzzelen, met de lego te bouwen,…  Deze beperking in ruimte zorgt er enerzijds voor dat alles elke dag weer opnieuw moet worden opgebouwd en weer worden afgebroken (een puzzel of lego-stad kan niet blijven staan gedurende enkele dagen omwille van plaatsgebrek).  Anderzijds is het vaak ook moeilijk/storend voor de andere jongeren om op een rustige manier TV te kijken of gezellig in de zetel wat te babbelen met elkaar wanneer er voortdurend spelende kinderen in dezelfde kamer rondlopen.  Het vraagt vaak ook heel wat ‘discipline’ van onze kinderen om dan op een ‘rustige’ manier te spelen.

Of wij eventueel een maquette konden maken van het nieuwe woon-zorgcentrum? Zo’n vraag is voor ons genoeg om het lampje “project!” in ons hoofd te laten knipperen. Even denken, samen eens overleggen, kijken welke middelen we kunnen inzetten, overwegen welke meerwaarde voor onze gasten we kunnen creëren en hop … de grote lijnen van het maquetteproject waren uitgewerkt. Daarna volgt natuurlijk de verfijning. Het doel van ons project is jongeren uit onze afdelingen de kans bieden mee te werken aan een hoogwaardig product (de maquette) onder leiding van een semi-professionele maquettebouwer. Op die manier krijgen ze de kans nieuwe vaardigheden bij zichzelf te ontdekken. Ze leren ook samenwerken naar een concreet eindproduct. Verder leren ze omgaan met een aantal opgelegde beperkingen, eigen aan de bouw van een maquette.

We zijn gestart met de tijdelijke aanwerving van Guy als projectmedewerker. Hij ging samen met de jongeren aan de slag. Guy ging het project voorstellen in onze afdelingen. Zo kwamen er in de loop van de drie maanden project een dertiental jongeren mee bouwen. Het resultaat werd op 4 februari getoond aan de OCMW-voorzitster van Malle en de directeur van het nieuwe woon-zorgfcentrum. Zij waren immers degenen die de oorspronkelijke vraag gesteld hadden. Ze waren onder de indruk, net als wij allemaal. Het resultaat was schitterend.  Je kan het zien op de foto’s en het filmpje. Vanaf april kan je de maquette bekijken in Malle.

Een minutenlange staande ovatie (echt waar, zonder overdrijven), dat kregen “onze jongeren” na hun theater- en dansvoorstelling “Are and Be” van 25 januari 2007. Een mooie voorstelling zien is fijn, geraakt worden door die voorstelling is nog fijner, maar 747 toeschouwers in de Warande minutenlang rechtstaand zien applaudisseren voor “onze jongeren” is wel het allerfijnste. Ze hadden het applaus trouwens meer dan verdiend! Ze hadden er immers een klein half jaar heel hard hun best voor gedaan.

Ondertussen is het applaus geluwd en kunnen we met meer afstand naar ons showproject kijken. Het ideale moment om een balans op te maken. Laten we maar meteen duidelijk stellen dat die balans positief is.

De deelnemende minderjarigen hebben heel wat leer- en groeikansen gekregen. Ze werden aangesproken om hun verantwoordelijkheid op te nemen in een positief project. Niet de problemen stonden centraal, maar de uitdaging. Ze kregen de kans om hun mogelijkheden te ontdekken en te showen.

Toeschouwers hebben kunnen zien dat minderjarigen uit de BJZ heel wat meer zijn dan de belichaming van problemen in onze samenleving. Ze hebben hen bezig kunnen zien zoals ze zijn: jongeren met vragen en problemen, ja, maar ook zoekend naar een antwoord, met talent, bruisend van energie, met lichtjes in hun ogen, …

Begeleiders merkten hoe dit project, met alle dynamiek die het te weeg bracht, soms vragen opriep. Vragen over de jongeren, vragen over het begeleidingswerk, vragen over samenwerking. Door in de stuurgroep hierover regelmatig met elkaar te spreken vonden ook zij antwoorden en kwamen er nieuwe inzichten.

Als organisatie zagen we ons idee bevestigd dat het goed is om met projecten te werken. Het brengt een frisse wind in de organisatie. Het laat mensen op andere manieren met elkaar samenwerken. Het leert ons wat sterke en zwakke punten zijn.

Je merkt het, we zien het wel zitten. We zijn erg tevreden over ons project. We zijn zeker van plan om in de toekomst nog met dit soort projecten te werken. Dat wil niet zeggen dat je volgend jaar onmiddellijk naar Ter Loke op zoek moet gaan, wanneer je je theaterabonnement voor de Warande samenstelt. Je zal echter nog wel eens van ons horen!